De dampkap is een van de meest onderschatte toestellen in de keuken. Een slechte keuze merk je pas als je huis na het bakken nog uren naar frietjes ruikt. Twee grote systemen bestaan: afvoer naar buiten en recirculatie.
Afvoer naar buiten
De lucht wordt via een buis naar buiten geblazen.
- Voordelen: verwijdert geurtjes, vocht en vet het efficiëntst.
- Nadelen: je hebt een kanaal naar buiten nodig, en er moet verse lucht kunnen binnenkomen. In een goed geïsoleerde woning met ventilatiesysteem moet dat op elkaar afgestemd worden.
Recirculatie
De lucht wordt door een vet- en koolstoffilter gezogen en terug in de keuken geblazen.
- Voordelen: geen kanaal nodig, makkelijk te plaatsen, geen warmteverlies.
- Nadelen: vocht blijft in de keuken, en de koolstoffilters moeten regelmatig vervangen of geregenereerd worden.
In appartementen of keukens zonder buitenmuur is recirculatie vaak de enige optie.
De vormen
- Wandschouw: klassiek, tegen de muur boven de kookplaat.
- Eilandkap: hangt aan het plafond boven een kookeiland.
- Inbouwunit: verwerkt in een bovenkast, onopvallend.
- Kookplaatafzuiging: zit in de kookplaat zelf en zuigt naar beneden. Handig op een eiland, maar vraagt ruimte in de onderkast.
Hoe sterk moet hij zijn?
Een vuistregel: de dampkap moet het volume van je keuken zo’n acht à twaalf keer per uur kunnen verversen. Bij een open keuken reken je ook de living mee. Belangrijker dan het maximale debiet is hoe stil hij is op de stand die je gewoonlijk gebruikt.
Breedte
De dampkap is idealiter even breed of iets breder dan je kookplaat. Bij een eiland liefst wat breder, omdat damp daar alle kanten op kan.
Onderhoud
Vetfilters spoel je regelmatig uit, vaak kunnen ze in de vaatwasser. Doe je dat niet, dan zuigt de kap slechter en wordt het vet een brandrisico.
Tip
Zet de dampkap aan voordat je begint te koken, en laat hem nog tien minuten draaien na het koken. Dan vangt hij de meeste geurtjes op.
